Krajowa Partia Emerytów i Rencistów

Nie martwię się o swoją przyszłość...

-Nie martwię się o swoją przyszłość – powiedział nam pewien dygnitarz właśnie wyrzucany z pracy i to bardzo słusznie – ponieważ jest „złoty spadochron”. A ten spadochron to zapis w kontrakcie przewidujący astronomiczną sumę przy zwalnianiu nawet za zerowe dokonania. Seniorzy nieustannie dowiadują się o niewyobrażalnych dla nich sumach, w tego typu sytuacjach. Oto na przykład prominent telewizji publicznej dostaje górę pieniędzy za to, że nie podejmie działalności w innej stacji, która gotowa nawet wiele zapłacić, żeby nie widzieć faceta na oczy. Nie tak dawno szefem Kancelarii, skromnego w sensie ekonomicznym Prezydenta był niegdysiejszy prezes Orlenu, ot taki sobie milioner. I tak dalej w naszym państwie bezprawia i niesprawiedliwości. A seniorzy współczując państwu, przede wszystkim współczują sobie.

Niech wiedzą sąsiedzi...

Niech wiedzą sąsiedzi, gdzie orzeł siedzi – to bardzo typowe dla naszej tożsamości swojego miejsca geograficznego i politycznego. Bardzo kiepskie są nasze relacje z sąsiadami. I nie odwołujmy się nieustannie do doświadczeń naszej historii. Czas najnowszy tworzy doskonałe przykłady przyjaźni i współpracy międzynarodowej. Młodzi ludzie już nie myślą o powstaniach, klęskach, nie interesuje ich nieustanna apoteoza męczeństwa. A politycy zamiast rozumieć dobre relacje z najbliższymi, szukają swoich możliwości w Peru (premier), Mongolii (prezydent), czy w dziwnym Katarze (minister skarbu).

Polski nikt przeniesie w bezpieczny i miły zakątek świata, o czym doskonale wiedzą seniorzy. Czy kiedykolwiek nauczymy się tego, ze Rosjanie, Niemcy, Szwedzi, Czesi i Słowacy (tak, tak) mogą być naszymi partnerami i przyjaciółmi ?

Z pewnością nie pomoże w tym nasza pycha i przeświadczenie, że jesteśmy pawiem narodów !

Dlaczego nie szanujemy...

Dlaczego nie szanujemy ludzi wyróżniających się swoimi myślami i pracą, dlaczego nienawidzimy autorytetów ?. Ano dlatego, ze nie cierpimy ludzi lepszych ! Ponieważ z najlepszych sami jesteśmy najlepsi. My nie jesteśmy równi pośród równych. W sposób szczególny dotyczy to polityki. Pan premier nie ma wybitnych doradców, on chce być napastnikiem, bramkarzem, obrońcą i pomocnikiem. To człowiek - drużyna. Jak może dopuścić do tego, żeby zwycięstwo było nie jego dziełem. Pan prezydent jest w tej materii znacznie gorszy. Co nominacje w jego Kancelarii – to coraz większa katastrofa. Utrzymuje w Pałacu 600 pięknie wynagradzanych urzędników. Komu oni są potrzebni ? Przecież nie mam obywatelom, przecież nie nam seniorom. Pan prezydent co parę dni marnuje państwową benzynę na helikopterowe wycieczki do Juraty. Ale nie wynika z tego dla ojczyzny legendarny wiatr od morza. Raczej helski tanie c z wodorostami. Pan prezydent myśli o reelekcji, pan premier przebiera nogami w tej kwestii. Obywatele jednak znają różnice pomiędzy pretendentami i oczekiwanymi autorytetami. Sondaże są coraz bardziej żałosne dla tych cele brytów, znanych z tego..że są znani, bo nie zostawią po sobie dla obywateli dobrych myśli, a jedynie smutek lat straconych, których nie odda nam już nikt ! Tak bardzo c chcielibyśmy ich szanować. Niestety w swojej a nie naszej małości, nie pozwalają nam na to.